Tiel, 12 november 2025
Tijdens de Begrotingsraad in de middag van 12 november 2025 sprak fractievoorzitter Yvonne Son-Stolk een uitgebreide en kritische beschouwing uit namens het CDA Tiel. In haar bijdrage complimenteerde zij de ambtelijke organisatie voor het vele werk in aanloop naar deze begroting. Wel waarschuwde zij namens de fractie van CDA Tiel voor de financiële keuzes van het college en het gebrek aan aandacht voor leefbaarheid, veiligheid en bestaande wijken.
Sluitende begroting “een waarschuwing, geen prestatie”
Son-Stolk reageerde namens de fractie van CDA Tiel kritisch op de sluitende begroting die het college presenteerde. Volgens haar is deze sluiting “een fragiel evenwicht” dat leunt op incidenteel geld, verschoven tekorten en onzekere verwachtingen richting Den Haag. Zij wees erop dat de zogenoemde ravijnval niet is voorkomen, maar slechts uitgesteld: vanaf 2028 wordt een tekort van ruim zes ton verwacht. “Een begroting die nu sluit, maar straks knelt, is geen prestatie – het is een waarschuwing", aldus de fractievoorzitter.
Zorg over het Tiels Toekomstfonds
In het bijzonder uitte het CDA zorgen over het Tiels Toekomstfonds, waarin negen miljoen euro wordt gereserveerd voor toekomstige groei. Son-Stolk noemde het fonds “meer een gok dan een investering” en bekritiseerde dat het wordt gefinancierd met geld dat oorspronkelijk bedoeld was voor binnensportvoorzieningen en geestelijke gezondheidszorg.
“Het voelt alsof het college op de Markt een grabbelton heeft neergezet. Je stopt er je laatste euro in en hoopt dat er iets uitkomt dat ‘voor de toekomst’ is. Maar ondertussen is je straat donker en sluit een voorziening,” zei Son-Stolk.
Jeugdzorg: “Van reddingslijn naar rekensom”
De jeugdzorg blijft volgens het CDA een pijnpunt. Met een structureel tekort van 600.000 euro en oplopende kosten ziet Son-Stolk dat de druk oploopt, terwijl gezinnen en hulpverleners nu al in de knel komen. Zij pleitte voor “echte zorg, vertrouwen en menselijke maat” en sprak waardering uit voor mantelzorgers en professionals die 'de stille helden van Tiel' zijn.
Veiligheid en leefbaarheid onder druk
Op het gebied van veiligheid was de boodschap helder: Tiel heeft daden nodig boven woorden. Zij wees op toenemende overlast, ondermijning en het gevoel van onveiligheid onder inwoners, met name vrouwen. De autoluwe binnenstad werkt volgens het CDA belemmerend voor ondernemers. Het voorstel van het college voor een “wietboulevard” noemde zij onverstandig: “Dat is geen oplossing voor rust en veiligheid, maar een uitnodiging voor nieuwe problemen". Het CDA pleit tevens voor verruiming van de openstelling van de binnenstad tot 18.00 uur om bezoekers en ondernemers meer ruimte te geven.
Armoede, eenzaamheid en vergeten wijken
Son-Stolk benadrukte dat duizenden Tielenaren in armoede of sociaal isolement leven. Het verlagen van het budget voor bijzondere bijstand met 150.000 euro vindt het CDA onverantwoord. Ook wees zij op het groeiende contrast tussen nieuwe wijken en achterblijvende oudere buurten zoals Tiel-West en Tiel-Oost. "Wie nieuw bouwt, moet oud vernieuwen", stelde zij. Het CDA roept op tot herijking van de Toekomstvisie, met meer focus op bestaande wijken.
Echte inwonersparticipatie nodig
Een groot deel van de bijdrage ging over het terugwinnen van vertrouwen. Volgens het CDA wordt participatie te vaak gebruikt als modewoord, terwijl besluiten in praktijk al vaststaan voordat inwoners worden betrokken. Son-Stolk pleitte voor een omslag: “Niet zenden, maar ophalen. Niet uitleggen, maar luisteren". Zij benadrukte dat goed beleid begint “aan de keukentafel, in de wijken en op het plein”.
Constructief en hoopvol slot
Ondanks de scherpe toon sloot Son-Stolk haar bijdrage af met een positieve boodschap. Het CDA wil volgens haar werken aan een Tiel dat veilig, sociaal, betaalbaar en rechtvaardig is. “Wij spreken niet vanuit cynisme, maar vanuit liefde voor de gemeente Tiel, haar inwoners en haar ondernemers", zei zij tot besluit.
De volledige bijdrage is te vinden onder de afbeelding hieronder.
Bijdrage CDA Tiel – Begroting 12 november 2025
Yvonne Son-Stolk (fractievoorzitter) namens CDA Tiel
Allereerst onze dank aan de ambtelijke organisatie voor het vele werk dat is verricht. Vandaag bespreken we de laatste begroting van deze bestuursperiode — een moment om terug te kijken, maar vooral om vooruit te zien.
Vier zeer bewogen jaren liggen achter ons. Jaren waarin veel is gebeurd: van coronajaren en financiële onzekerheden tot grote ambities voor wonen, onderwijs en duurzaamheid. Als CDA Tiel erkennen we dat er in die periode belangrijke stappen zijn gezet. Er zijn nieuwbouwprojecten gerealiseerd die bijdragen aan de toekomst van onze stad. Er ligt een stevig plan voor de vernieuwing van onze schoolgebouwen. En op tal van plekken hebben inwoners, ondernemers en verenigingen samengewerkt aan een leefbare stad. Dat verdient waardering.
Tegelijkertijd zien wij ook de grenzen van wat is bereikt. Te vaak moeten we constateren dat structurele oplossingen uitblijven en dat veel plannen leunen op incidenteel geld of op uitstel richting Den Haag.
Daar ligt de uitdaging voor de komende jaren: bouwen aan een Tiel dat financieel gezond, sociaal sterk en bestuurlijk betrouwbaar is.
Een stadsbestuur dat niet wegkijkt, maar dóórpakt. Dat werkt voor álle mensen in Tiel — niet alleen voor de dossiers. Onze bijdrage is dan ook niet alleen gebaseerd op de stukken die voor ons liggen, maar vooral op wat we het afgelopen jaar hebben gehoord in de wijken en buurten. De zorgen, ideeën en energie van onze inwoners, ondernemers en verenigingen zijn de basis waarop wij politiek willen bedrijven.
Onze boodschap blijft eenvoudig, maar wezenlijk: Tiel moet vooruit — maar wel met beide benen op de grond.
Een sluitende begroting of een waarschuwingssignaal?
Het college presenteert trots een sluitende begroting. Maar wie goed kijkt, ziet een fragiel evenwicht: een begroting die leunt op incidenteel geld, verschoven tekorten en hoopvolle verwachtingen richting Den Haag. De zogeheten ravijnval is niet voorkomen, slechts uitgesteld. Vanaf 2028 wacht ons opnieuw een financiële afgrond, met tekorten en toenemende druk op de lokale lasten.
Een begroting die nu sluit, maar straks knelt, is geen prestatie — het is een waarschuwing.
Het Tiels Toekomstfonds: van investeren naar gokken
Dan het Tiels Toekomstfonds — negen miljoen euro voor ‘de toekomst’. In onze ogen is dat geen investering, maar een gok op groei. Een fonds dat huidige inwoners laat betalen voor een toekomst die nog niet bestaat. Het voelt alsof het college op de Markt, naast Flipje, een grabbelton heeft neergezet: je gooit er je laatste euro in, trekt een briefje met ‘voor de toekomst’ — maar ondertussen is je straat vervuild, je stoep verzakt, je voorziening gesloten en de huisvesting van sommige scholen nog steeds problematisch. Voorzitter, dat is geen visie. Dat is wensdenken.
Tiel moet vooruit, maar niet over de rug van de mensen die er nú wonen. Bovendien wordt het fonds mede gevuld ten koste van bestaande voorzieningen. Het gespaarde geld voor binnensport en de reserve voor geestelijke gezondheidszorg verdwijnen.
Wij vragen:
- Waarom is groei per definitie beter?
- Wie bepaalt dat dit de juiste koers is voor Tiel?
- En hoe wordt dat fonds straks ingezet voor een weg van vijftig miljoen, terwijl verenigingen moeite hebben hun deuren open te houden?
Voorzitter, dit is geen investeren in de toekomst, maar gokken met gemeenschapsgeld.
Jeugdzorg: rekensommen in plaats van reddingslijnen
De jeugdzorg blijft een kwetsbaar punt. Er is een structureel tekort van €600.000 per jaar, terwijl het aantal jongeren dat hulp nodig heeft niet stijgt. De zorg wordt simpelweg duurder en complexer. Het college rekent op een rijksbesparing van acht ton in 2028 — maar dat is toekomstmuziek. Vandaag raken gezinnen nog steeds tussen wal en schip, en zijn hulpverleners overbelast. Preventie wordt genoemd, maar ondertussen wordt op Wmo en armoedebeleid bezuinigd om de cijfers recht te trekken. Zo wordt jeugdzorg geen reddingslijn, maar een rekensom.
Wij zeggen: geen beleid van uitstel, maar van echte zorg, vertrouwen en menselijke maat. Een groot compliment aan onze professionals in de zorg en aan alle mantelzorgers. Zij zijn de stille helden van Tiel.
Veiligheid: daden boven woorden
De leefbaarheid in Tiel staat onder druk. Overlast neemt toe, ondermijning groeit, er zijn steekincidenten en autobranden. Inwoners vertellen dat vrouwen ’s avonds niet meer over straat durven.
De autoluwe binnenstad is prachtig vormgegeven, maar kent ook een keerzijde voor onze ondernemers. Zij ervaren een doolhof aan regels. Waar ondernemers om ruimte vragen, krijgen ze formulieren. Waar ze om vertrouwen vragen, krijgen ze toezicht. Waar ze om perspectief vragen, krijgen ze een ‘schaalsprong’ — maar geen klanten.
Onze ondernemers verdienen geen drempels, maar waardering. Zij houden Tiel draaiende, elke dag opnieuw. Daarom pleiten wij voor verruiming van de openstelling van de binnenstad tot winkelsluitingstijd.
Een lichtpunt: de overlast van coffeeshops is vrijwel verdwenen. Des te onbegrijpelijker dat het college vasthoudt aan plannen voor een ‘wietboulevard’. Dat is geen oplossing voor rust en veiligheid, maar een uitnodiging voor nieuwe problemen. Het CDA Tiel is en blijft hier faliekant tegen. Veiligheid is de basis van een fatsoenlijke samenleving.
Armoede en eenzaamheid: de stille crisis
Terwijl het college droomt van 50.000 inwoners, leven duizenden Tielenaren in armoede of sociaal isolement. En dan wordt het budget voor bijzondere bijstand óók nog eens met €150.000 per jaar verlaagd. Wij vragen: voor wie bouwen we eigenlijk? Vijfduizend nieuwe huizen zijn mooi, maar niet als huidige bewoners zich geen thuis meer kunnen veroorloven. Beleid moet mensen dienen, niet cijfers.
Oude wijken vergeten, nieuwe wijken bevoordeeld
Het contrast is pijnlijk. Miljoenen gaan naar nieuwe projecten als Passewaaij, Lingehoven en het Veilingkwartier — maar Tiel-West en Tiel-Oost blijven achter. Te weinig onderhoud, te weinig perspectief. Wie nieuw bouwt, moet oud vernieuwen. Geen prestige, maar nabijheid. Wij stellen daarom voor om de Toekomstvisie Tiel te herijken met de kennis van nu, en te investeren in de wijken die er al zijn.
Inwoners weer een stem geven
Voorzitter, als CDA Tiel hechten wij groot belang aan inwonersparticipatie. Niet als modewoord in beleidsstukken, maar als werkwoord in de praktijk. Het vertrouwen in de politiek is de afgelopen jaren flink afgenomen. Inwoners voelen zich te vaak niet gehoord, niet gezien, niet serieus genomen. Te vaak organiseren we informatieavonden waar plannen al bijna in beton gegoten zijn. Dat is geen participatie, dat is voorlichting.
Wij moeten de omslag maken:
- van zenden naar ophalen,
- van uitleggen naar luisteren,
- en van informeren naar samenwerken.
Echte inspraak betekent dat inwoners aan de voorkant meepraten — niet pas als de handtekening al gezet is. De toekomst van Tiel maken we niet achter een bureau, maar aan de keukentafel, in de wijken, met ondernemers en op het plein. Daar ligt de basis voor vertrouwen, en dáár begint goed bestuur.
Tot slot: hoop, samenwerking en de stem voor Tiel
Voorzitter, wij hebben vandaag scherpe woorden, maar onze drijfveer is positief. Wij willen een bestuur dat werkt vóór alle inwoners van Tiel. Een gemeente waar jongeren perspectief vinden, gezinnen zorg krijgen, ouderen zich veilig voelen en werken loont. Waar bestuur betrouwbaar is en politiek dichtbij.
Wij spreken niet uit cynisme, maar uit liefde voor Tiel — voor haar inwoners, haar verenigingen en haar ondernemers. Het CDA Tiel zal zich blijven inzetten voor de stem van én voor Tiel: samen bouwen aan een veilig, sociaal, betaalbaar en rechtvaardig Tiel. Geen mooie praatjes, maar daden, eerlijkheid en hoop.
Dank u wel.